W 1931 roku cztery R-VIII zostały odsprzedane Marynarce Wojennej mające stanowić wyposażenie MDLot. w Pucku. Zimą 1931/32 w zakładach Plage i Laśkiewicz rozpoczęto przebudowę na wersję morską (maszyny oznaczono numerami od 801 do 804). Próby z pierwszym R-VIII w wersji pływakowej przeprowadzono na jeziorze w okolicach Lubartowa, po ich zakończeniu samolot został przewieziony do Pucka, gdzie przeprowadzono próby na morzu trwające od sierpnia do października 1932 roku. Podczas prowadzonych prób na Zatoce Puckiej wyszły na jaw wady konstrukcyjne, ale nie były zbyt poważne, więc na wiosnę 1933 roku można było podjąć dalsze prace adaptacyjne do wersji pływakowej. Prace nad pierwszym egzemplarzem zakończyły się 30 czerwca 1933 roku, a ich zwieńczeniem było wykonanie prób ze zrzutem bomb głębinowych. Samoloty posiadające silniki Lorraine-Dietrich oznaczono jako R-VIII bis (były to prototypy drugi o nr 801 i pierwszy o nr 804, na którym chciano wymienić silnik firmy Farman, do realizacji tego zamiaru nie doszło samolot rozebrano na części zamienne ze względu na koszty takiej przebudowy, w zamian za niego zakupiono dodatkowego Lublina R-XIIIG), maszyny z silnikami Hispano-Suiza otrzymały oznaczenie R-VIII ter (802, 803). Właśnie samoloty o numerach 802; 803 pozostawały na stanie MDLot. w Pucku najdłużej bo, aż do września 1939 roku. Maszyny te przedstawiały nikłą wartość bojową, ze względu na małą prędkość i mały udżwig bomb nie zostały wykorzystane operacyjnie. Wszystkie R-VIII wchodziły w skład I Eskadry Dalekiego Rozpoznania MDLot. w Pucku.

Zniszczony R-VIII  ter nr 803 sfotografowany w październiku 1939.